Güvenli çekim oranları: Trinity çalışması, yüzde 4'ün varsayımları ve uluslararası veriler

Neler öğreneceksiniz

• Trinity çalışmasının hangi veriler, vade ve portföy dağılımıyla neyi ölçtüğü.
• "Yüzde 4"ün arkasındaki gizli varsayımlar: reel olarak sabit çekimler, 30 yıl, ABD getirileri, sıfır maliyet.
• Yüzde 95'lik bir başarı oranının neden "güvenli" ile aynı anlama gelmediği.
• Uluslararası ve Alman getiri tarihinin (Pfau, 2010) euro bazlı bir yatırımcı için ne ifade ettiği.

Açıklama

Güvenli çekim oranı (SWR), başlangıç portföyünün ilk yıl çekilen ve her yıl enflasyon oranında artırılan yüzdesidir; öyle ki portföy, seçilen vade içinde tarihsel olarak tükenmemiştir. Bu bir tarihsel gözlemdir, tahmin değildir.

Bengen (1994), 30 yıllık emeklilik dönemleri için 1926'dan itibaren ABD hisse senedi ve tahvil getirilerini test etti ve yüzde 50 ile 75 arası hisse senedi oranıyla yaklaşık yüzde 4'ün her başlangıç yılında ayakta kaldığını buldu. Trinity çalışması (Cooley, Hubbard ve Walz, 1998, "Retirement Savings: Choosing a Withdrawal Rate That Is Sustainable") 1926'dan 1995'e kadar ABD verilerini, yüzde 100 hisse senedinden yüzde 100 tahvile uzanan beş portföyü, 15 ile 30 yıl arası vadeleri ve yüzde 3 ile 12 arası oranları kullandı. 30 yıl boyunca enflasyona göre ayarlanan yüzde 4'lük çekimlerde bildirilen başarı oranları yüzde 100 hisse senedi için yüzde 95, 75/25 için yüzde 98 ve 50/50 için yüzde 95'ti. Yüzde 5 ve üzeri oranlar çok daha sık başarısız oldu ve tahvil ağırlıklı portföyler her oranda daha sık başarısız oldu.

Başarı oranı, portföyün vade sonunda hâlâ para içerdiği tarihsel başlangıç yıllarının payıdır; başarısızlık oranı ise geri kalanıdır. "Başarı", €1 ile bitirmeyi de kapsar. Başlangıç yılları büyük ölçüde örtüşür; bu nedenle 70 yıllık veri yalnızca birkaç bağımsız 30 yıllık dönem içerir. Üstelik bir emeklinin yalnızca tek bir çekilişi vardır; dolayısıyla yüzde 2 ile 5 arası bir başarısızlık küçük değildir.

Yüzde 4 ile birlikte devralınan varsayımlar:

• 30 yıllık bir vade. 45 yaşında erken emekli olan birinin 45 ile 50 yıla ihtiyacı olabilir; daha uzun vadeler, ayakta kalan oranların daha düşük olması demektir.
• Reel olarak sabit tutulan, piyasalara hiç uyarlanmayan çekimler (4. ders).
• Yirminci yüzyılın en başarılı hisse senedi piyasası olan ABD'nin getirileri.
• Fon maliyetleri, işlem maliyetleri veya vergiler olmadan endeks getirileri; yıllık maliyetin her bir yüzde puanı, uzun vadelerde sürdürülebilir oranı benzer bir miktarda düşürür.
• Yıllık yeniden dengeleme.

Uluslararası kanıtlar. Wade Pfau (2010, "An International Perspective on Safe Withdrawal Rates") aynı yöntemi, 1900'den itibaren Dimson, Marsh ve Staunton verilerini kullanarak 19 gelişmiş ülkeye uyguladı. Yüzde 50 hisse senedi / yüzde 50 hazine bonosu portföyü için her 30 yıllık dönemde ayakta kalan en yüksek oran olan SAFEMAX'ı raporladı. ABD için bu oran yüzde 3.96'ydı (en kötü başlangıç 1937). Almanya için yüzde 1.01'di (en kötü başlangıç 1914); çünkü iki dünya savaşı ve 1923 hiperenflasyonu nominal varlıkları yok etti ve piyasaları kesintiye uğrattı; bu veri setinde yüzde 4'te Alman 30 yıllık dönemlerinin yarısından fazlası başarısız oldu. 50/50 dağılımla yüzde 4, hiçbir ülkede her dönemde ayakta kalmadı; yalnızca birkaç ülkede (ABD ve Kanada dahil) yüzde 10'luk bir başarısızlık oranı kabul edildiğinde dayanabildi.

2026'daki bir Alman yatırımcı için ders yapısaldır: zayıf noktalar yerel piyasa yanlılığı (home bias) ve çökebilecek bir para birimindeki nominal tahvillerdir; küresel bir hisse senedi portföyü, enflasyonu dikkate alan sabit getirili yatırımlar ve esneyebilen bir çekim kuralı (4. ve 9. dersler) bu zayıflıkları giderir. Pek çok uygulayıcı erken emekliliğe yüzde 4 yerine yüzde 3 ile 3.5 arasında başlar; bunu bir garanti değil, bir teamül olarak görün.

Uygulamalı örnek

Varsayımsal örnek: €800,000, reel olarak sabit çekimler, ücret veya vergi yok. Euro tutarları:

• Yüzde 4.0: yılda €32,000 (ayda €2,667).
• Yüzde 3.5: €28,000 (€2,333).
• Yüzde 3.25: €26,000 (€2,167).

Duyarlılık kontrolü: reel getiri r düzeyinde sabit olsaydı, yüzde 4'lük reel bir çekim n = −ln(1 − r / 0.04) / ln(1 + r) yıl sürerdi:

Yüzde 2 için: 1 − 0.02 / 0.04 = 0.5; −ln(0.5) = 0.693; ln(1.02) = 0.0198; 0.693 / 0.0198 = 35.0 yıl. Reel getirideki bir puan, vadeyi on yıl kaydırır. Hariç tutulanlar: fon maliyetleri (bunları r'den düşün), kazançlar üzerindeki vergiler (7. ders) ve sıralama etkileri (3. ders).

Sık yapılan hata

Alıştırma

Kâğıt üzerinde: Mira, yıllık maliyeti yüzde 0.3 olan küresel 70/30 bir portföydeki €1,200,000 ile 50 yaşında emekli oluyor. (a) Yüzde 4.0, 3.5 ve 3.0'te yıllık tutarlar nedir? (b) Sabit getiri formülü ve yüzde 2.5'lik net reel getiriyle (yüzde 2.8 eksi maliyetler), yüzde 4'lük reel bir çekim ne kadar sürer? (c) Trinity sonuçlarının onun güvenliğini neden olduğundan fazla gösterdiğine dair iki neden belirtin.

Temel çıkarımlar

• Trinity ve Bengen, ABD'ye ait, 30 yıllık, sıfır maliyetli tarihsel geriye dönük testlerdir; yüzde 4 bir yasa değil, onların sonucudur.
• Başarı oranları pozitif her bitiş bakiyesini sayar ve az sayıda bağımsız döneme dayanır.
• Pfau'nun uluslararası verileri Alman tarihinin yüzde 4'ün çok altında kaldığını gösteriyor; buna verilecek yanıt küresel çeşitlendirme ve esnek kurallardır.
• Daha uzun vadeler, maliyetler ve vergiler, ihtiyatlı bir başlangıç oranını yüzde 4'ün altına iter.

Sonraki adım

3. ders, aynı ortalama getiriye sahip iki emeklinin neden çok farklı sonuçlarla karşılaşabileceğini gösteriyor: getiri sıralaması riski.